3 de outubro de 2012

no salón, as contras agochan

(foto: carlos silva)

***

No salón, as contras agochan
o sol de setembro
tépedo aínda.

Todo son vultos semeados
de forma confusa e aleatoria

sombras

que me constatan vehementes

o fugaz e inconstante
da miña vida, hoxe.

Non soporto esta marcha forzosa; o pánico
propio do síndrome de Estocolmo
das paredes arredor. Este lugar, a miña historia.

Cada obxecto, cada prenda gardada
son peticións de clemencia
á Tristura.

Abandonar sen data de regreso
salto de fé cega
un novo abismo


Non vaciarei as caixas todas.

Non tomarei posesión do espazo,
felina, non.
 
________________________________

A bolsa co imprescindible a carón da porta

coa urxencia da parturenta.


INCONFÓRMOME! Non transixo!

Repetir mentalmente a pequena realidade do meu fracaso
mil veces, mil millóns de veces
e, á fin,
sabelo certo.

*

maria neves soutelo


24 de setembro de 2012

felequeras

(foto: carlos silva)

***

FELEQUERAS

Deixa de plever e salgo con a filla suya a fer una gambada.
Zarramos a barana.
Filorchas de boira baixa s'agarrapizan en o cobalto d'os pueyos.
Sobre o gudron banyato s'apilluecan as fuellas d'as castanyeras que a tronada ha rancato.
Veigo uns maticals verdiscos e le'n sinyalo:
–Felequeras, ixo se dicen felequeras.
Ella fica una castanya en a pocha d'o gambeto e repite:
–Felequeras.

Continamos petenando
–un can escanyuta–
dica que a carretera plega en una carretera una miqueta més gran.
B'ha una parada d'autobús e me pregunto si no seria millor agafar o primero que pase.
Fuyir.

*
chusé raúl usón

*

FETOS

A chuva para e saio com minha filha para uma caminhada.
Fechamos a cancela.
Farrapos de névoa agarram-se ao cume das colinas.
No asfalto molhado amontoam-se as folhas dos castanheiros que a tempestade arrancou.
Vejo uns arbustos esverdeados e mostro-lhos:
-Fetos, se chamam fetos.
Ela mete uma castanha no bolso do casaco e repete:
-Fetos.

Continuamos andando
-um cão ladra-
até que a estrada chega a uma estrada ligeiramente maior.
Há uma paragem de autocarro e me pergunto se não seria melhor apanhar o primeiro que passe.
Fugir.

***
[trad: cas]

11 de setembro de 2012

tiempo

foto: carlos silva

***



tiempo

abrazados por el vértigo del tiempo
no nos queda
sino apenas  el asombro en la mirada
y  latigazos de la memoria
hiriendo los recuerdos
ah  tiempo,  
a veces conservamos  en un rincón del afecto
algún recuerdo líquido
que se escurre lentamente entre las horas
y esta piel
estos pasos
estos ojos
extenuados
se diluyen a su paso

raquel molina

***

15 de julho de 2012

maleza

(foto: carlos silva)

***

Maleza
Para saber de amor, para aprehenderlo
haber estado solo es necesario.
Jaime Gil de Biedma

Después de haber amado así,
la muerte
no me tendrá del todo.
José Luis Piquero


Toda historia tiene origen
y puede no tener fin.
Pensemos un momento en todo aquello
que nos habita, en los inviernos
de la memoria; como aquel verano vacío
y lento como el vientre hinchado del hambre.

Maleza, toda la extensión de una vida
puede ser maleza.

¿Y si la poesía siempre hubiera estado ahí?
Mente y universo o cierzo,
todo maleza. Y como en un sueño
se extenderá ante ti la nada
como el fuego azul antes lo hizo,
la mirada rota, el pánico o el grito.

Y ya lo sé, existen perfumes resplandecientes,
días de playa, noches más transparentes,
páramos que chillan, también,
abejas y palacios y torres,
naves llenas de locos, etcétera.

A mí no tenéis que repetírmelo.
Definitivamente, seguid sin mí
en vuestra carrera. El cielo
ha de ser siempre igual al cielo,
por muchas formas y colores que posea,
como el mar al mar, la vida a la vida.

Pero esta maleza que todo lo atrapa
no es el final de la historia,
tampoco es el principio.
Me retiro a los confines de la noche,
a las dulces laderas del camino helado.
Ya te lo dije, esto no es una derrota,
después de haber vivido así
nunca me iré del todo.

Ignazio Escuín Borao